Leithian

Leithian

1 lipca 2006 roku w Liederkranz Hall, w Nowym Jorku nastąpiło być może najważniejsze tolkienistyczne wydarzenie na świecie. Po 14 latach od skomponowania opera Leithian została wreszcie wystawiona. Została ona stworzona przez wybitnego muzyka operowego i tenora Metropolitan Opera, Adama Kleina. Opera ta jest oparta na opisanej w Silmarillionie historii Berena i Luthien. Sztuka nie zostałaby wystawiona, gdyby Klein nie uzyskał zgody Tolkien Estates, lecz w końcu mu się to udało i mogła nastąpić premiera.

Adam Klein po raz pierwszy zainteresował się przełożeniem tej opowieści na operę po przeczytaniu jednego z listów Tolkiena, w którym pisze on:
"I would draw some of the great tales in fullness, and leave many only placed in the scheme, and sketched. The cycles should be linked to a majestic whole, and yet leave scope for other minds and hands, wielding paint and music and drama..."
-John Ronald Reuel Tolkien, from a letter written to Milton Waldman, ca. 1951

"Niektóre z wielkich opowieści zostawiłbym w całości, a niektóre tylko zarysowane w schemacie.Cykle powinny być związane z dostojną, szlachetną całością, ale powinno być zostawione miejsce na wpływy innych serc i rąk biegłych w malarstwie, muzyce i teatrze"

Historia Berena i Luthien opowiada o trudnej miłości pomiędzy człowiekiem i elfką. W I erze po długiej wędrówce Beren spotyka w lesie elfów, Neldoreth (część Beleriandu), piękną elfkę - Luthien. Beren zakochuje się w Luthien od pierwszego wejrzenia, a ona odwzajemnia to uczucie. Ich miłość jest wystawiona na ciężkie próby - ojciec Luthien, Thingol,  nie chce się pogodzić z partnerem-człowiekiem córki. Zażądał on od Berena przyniesienie Silmarilla, który jest w posiadaniu Morgotha. Po wielu przygodach Beren dostarczył Thingolowi Silmarill, lecz już wtedy konał po walce z Carcharothem. Po jego śmierci Luthien umiera z rozpaczy, lecz kochankowie dostają drugą szansę od Mandosa i żyją wspólnie na wyspie Tol Galen.

To właśnie na tej histori bazuje opera Adama Kleina pod tytułem Leithian. Prace rozpoczął on w 1982 roku, a ukończył w 1992, lecz aż 14 lat zajęły poprawki i dopracowanie całości. I tak oto 1 lipca 2006 następuje premiera pierwszej z dwóch części opery. Fragmenty opery był wystawiane już wcześniej, lecz dopiero teraz zostały pokazane wszystkie razem, jako jedna, spójna całość.

14 i 15 kwietnia 2007 roku odbyła się premiera drugiej części opery. Drugiej, a zarazem ostatniej. Opowieść została dokończona w pięknym stylu i mało kto wyszedł zawiedziony z nowojorskiej hali operowej. Podział spektaklu jest podobny do podziału Władcy Pierścieni na trzy części - w całości jest po prostu za długi. Fragmenty opery można znaleźć w dziale download na naszej stronie.

Oprócz skomponowania, Adam Klain obstawił główną rolę, czyli Berena. Rolę Luthien powierzył on Tami Swartz.

Tami Swartz - sopran Luthien
	Adam Klein - tenor Beren
C. David Morrow - baryton Sauron
	David Gagnon - tenor Finrod Felagund
David Adam Moore - baryton Celegorm
	Keith Harris - baryton Huan
Dianna Dollman - mezzo-sopran Meliana
	Walter Du Melle - bass Thingol
George Kasarjian - tenor Curufin
	Frances Devine Daeron
Mary Luise Mooney Narrator
	Elizabeth Hastings - pianistka i dyrektor muzyczny

Dzięki uprzejmości Adama na naszej stronie znajdują się pliki, które oczywiście możecie ściągnąć na swój komputer.

Całą operę znajdziecie tutaj

I oczywiście libretto do opery, niestety narazie tylko w języku angielskim.
Jest także program opery, zawierający bardziej szczegółowy opis każdej roli i nie tylko. I ten również w języku twórcy opery, jednak w niedalekiej przyszłości będzie przetłumaczony.
Jest to dopiero część pierwsza opery. Część druga będzie miała swoją premierę na wiosnę w Nowym Jorku i oczywiście jak tylko będzie nagranie to pliki pojawią się również u nas, jak obiecał nam Autor.

Jak już pisaliśmy opera powstała na podstawie Silmarillionu [copyright 1977 George Allen & Unwin (publishers) ltd.]. Twórca oczywiście miał pozwolenie na wykorzystanie fragmentów dzieła mistrza.
Ikonka do strony jest fragmentem większego obrazka, którego autorką jest mama Adama Kleina. Jest on dostępny na stronie Adama.