RPG

RPG (Role Playing Game) to najogólniej rzecz biorąc, gra polegająca na odgrywaniu jakiejś roli. Wcielamy się w niej w postać, z którą możemy nie mieć nic wspólnego. Mamy więc paladynów, czarodziejów, komandosów, rabusiów, morderców, agresywnych obcych, czy nawet gadające parówki. Jednym słowem: w kogokolwiek. Jedynym ograniczeniem jest tutaj wyobraźnia graczy. I właśnie to jest najwspanialszą cechą tych gier.

Najpospolitszym sposobem gry w RPG są systemy fabularne. W zasadzie systemów jest tyle, od fantasy począwszy, na horrorze skończywszy, że można by je tutaj wymieniać niemal w nieskończoność. Wszystkie charakteryzują się tym, że jedna osoba, zwana Mistrzem Gry (MG), snuje opowieść, w której interaktywny udział biorą gracze. Każdy z nich kieruje własną postacią (Postać Gracza - PG), dysponującą własnymi cechami, umiejętnościami, itp, które poruszają się w świecie opisywanym przez MG. Prowadzący jest tutaj siłą najwyższą, zawsze dzieje się tak, jak on mówi. Na jego barkach spoczywa opisanie świata, który stanie się dla PG tłem, miejscem, w którym będą one walczyły o przetrwanie, zakochiwały się, nienawidziły, handlowały, kombinowały... Innymi słowy one będą w tym świecie po prostu żyły. Przy odrobinie chęci i umiejętności, gracze są w stanie naprawdę poczuć się, jakby znaleźli się w zupełnie innym miejscu i w zupełnie innym czasie.

• Dangeons and Dragons
• Warhammer
• Śródziemie
  
• Neuroshima
• Dzikie Pola
• Wampir
• Wilkołak
• Zew Cthuhlu
• Gasnące Słońca
• Wiedźmin
• Legenda Pięciu Kręgów
  

Do gry w fabularne RPGi najczęściej używa się kości. Są one czynnikiem sprawiedliwym, czymś, czemu MG musi się podporządkować. Jeżeli PG atakuje potwora, to decyzja o tym, czy udało mu się go zranić, nie zależy od MG, tylko od wyniku rzutu kością. Gra dzięki temu zyskuje na nieprzewidywalności i zarówno MG, jak i gracze muszą się o wiele bardziej starać.

Jednak najważniejszą częścią każdego RPGa jest odgrywanie postaci. Jest to esencja, podstawa każdej gry tego typu. Zarówno gracz kontrolując postać, jak i MG kierując postaciami napotykanymi przez graczy, powinni się jak najbardziej wczuwać w rolę. Na początku rozgrywki zawsze ustala się szczegóły osobowości bohatera, którym gracz będzie kierował. Przez całą resztę zabawy jego powinnością jest odgrywanie postaci jak najbliższej opisowi, tak, jak zadaniem aktora jest odgrywanie roli nakreślonej przez scenarzystę. Jeżeli wszystkim się to udaje, gra staje się naprawdę niezwykła i niepowtarzalna. Ale to jest trudne.

Przede wszystkim dlatego, że wielu graczy, zwłaszcza początkujących, przedkłada siłę, potęgę swojego pupila, ponad prawidłowe odgrywanie roli. Dlatego pomimo bycia elfim pacyfistą, potrafi wyrżnąć całą wioskę orków tylko dlatego, że w nagrodę dostanie magiczny miecz (orkom się oczywiście należało, ale powie mi ktoś, na czym w takim razie polega pacyfizm owej postaci?). Gry rozgrywane w ten sposób są pogardliwie nazywane Roll Playing Games (gry polegające na odgrywaniu rzutów kośćmi). Jest to etap, przez który przechodzi chyba każdy RPGowiec, ale nie ma co kryć - im ten etap krótszy, tym lepiej.

Innym rodzajem gier RPG są tzw. LARPy (Live Adventure Role Play), czyli nic innego, jak RPG w terenie, na żywo. Podstawową różnicą jest to, że o ile w standardowym RPG gracz mówi, co jego postać robi, a tyle w trakcie LARPa po prostu to robi. Do tego typu rozgrywki potrzeba jednak wielu graczy, co sprawia, że zagranie w to jest bardzo trudne.

Są jeszcze tak zwane cRPG, czyli RPG komputerowe. W moim przekonaniu nazywanie tego rodzaju gier RPG jest odrobinę przekłamane, dlatego ta mała literka c dosyć dużo znaczy. W grach komputerowych nie ma bowiem miejsca na odgrywanie postaci. Owszem, gramy postacią, ale nie odgrywamy jej charakteru, a w każdym bądź razie możemy robić to w bardzo ograniczonym zakresie. Stąd też się wzięło (IMO) powszechne przekonanie, że RPG to głównie przygody i zdobywanie skarbów.

Kto może w RPG grać? Wydaje się, że każdy. Musi tylko to lubić, a przede wszystkim spróbować. Wielu ludziom wydaje się to głupie, dziecinne, po prostu niepoważne. Nawet jeżeli tak jest, to ja chyba jestem głupi, bo RPG bardzo lubię. I wszystkim polecam!